سینما مثبت: با وجود تداوم شرایط جنگی در کشور و پایان نیافتن تجاوز امریکایی-صهیونیستی به ایران، این روزها اخبار مختلف و متفاوتی از ساخت آثار به اصطلاح فاخر و در اصل پُر هزینه با بهانه جنگهای اخیر تحمیلی علیه کشورمان به گوش میرسد که برخی از آنها نگران کننده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،این روزها دامنه کارگردانهای سینمایی مورد تایید ارگانها برای ساخت چنین آثاری به چند گزینه خاص محدود شده که در راس آنها بابک خواجه پاشا و لیلی عاج هستند. کارگردانهایی که اغلب ارگانها و نهادها خواستار همکاری با آنها هستند.
ساخت فیلمهای به اصطلاح فاخر و پُرهزینه به خودی خود ایرادی ندارد اما در چنین آثاری کارگردان باید بتواند یک قصه خوب و روان تعریف کند.لیلی عاج در فیلم سرهنگ ثریا که سال ۱۴۰۱ به تهیه کنندگی سازمان اوج تولید شد؛ اثری را به نمایش گذاشت که بیش از آنکه همذات پنداری مخاطب را با شخصیت مفلوک و قابل ترحم ثریا به دنبال داشته باشد؛ باعث همذات پنداری با اعضای سازمان منافقین میشد.(اینجا)
همزمان با جنگ تحمیلی دوم، عاج که مشغول ساخت سریالی تلویزیونی به نام خانم یامامورا بود؛ با تعطیلی این سریال به گروه چند ارگانی سازنده سریال سرو،سپید،سرخ پیوست تا یکی از قسمتهای به شدت ضعیف و غیرقابل دفاع این مجموعه شعاری را با نام «تهران تورنتو» تولید کند که سینمامثبت در مطلبی به آن پرداخت (اینجا).همین یک اپیزود ثابت کرد که عاج از کارگردانهایی است که اگر امکانات میلیاردی را از او بگیرند،در تعریف یک داستان عادی ناتوان است و نتیجه اثری مضحک از آب در میآید.
حالا عاج با چنین پیشینهای در تدارک ساخت فیلمی درباره شهدای ناو دنا است. فیلمی که ظاهرا حتی قرارداد نگارش هم ندارد و صرفا در مرحله حرف است اما جریانی رسانهای در تلاش است تا این پروژه را از قوه به فعل دربیاورد.
حال سوال این است که عاج چه تناسبی با فیلمسازی دریایی دارد؟! فیلمسازی روی آب و اساسا درباره دریا و آب نوع سختی از فیلمسازی است که در ایران تجربههای موفق آن محدود به محمد بزرگنیا و شادروان ناصر تقوایی است.اگر قرار بر ساخت فیلمی با موضوع شهدای ناو دنا باشد،هیچ کس ارجحتر از محمد بزرگنیا نیست مگر اینکه بخواهیم این سوژه را تبدیل به داستانی مثلا زنانه کنیم و از پشت پنجره و لب آن کل قصه را روایت کنیم!جاه طلبی عاج برای تبدیل شدن به کارگردانی آبی- خاکی پس از ساخت فیلم سرهنگ ثریا قابل درک است اما به لحاظ حرفهای او باید ابتدا صبر کند و پس از نمایش سریالش و اخذ بازخورد از مخاطب به سراغ کار جدیدی برود. او دو سال قبل نیز کاندیدای ساخت فیلمی درباره غزه بود که اساسا تحولات جهانی به سمتی رفت که دیگر ساخت آن فیلم کان لم یکن شد.
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
