… در استانبول
جنگ که تمام شد، برای انسان‌هایی که جنگ را با خود حمل می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد؟
نویسنده: رضا استادی
چاپ اول:
شمارگان:
تعداد صفحات:
طراح جلد:
ناشر:
تلفن تماس ناشر:
خرید اینترنتی:
***
درباره کتاب: «…در استانبول» داستان سه انسان جنگ‌دیده است که سرنوشتشان در سه مقاطع زمانی متفاوت،به شهر استانبول گره می‌خورد: در داستان اول نهاد، دختری مهاجر از سوریه در سال‌های جنگ داخلی؛در داستان دوم «امجد»، نظامی سابق عراقی که سال‌ها پس از جنگ ایران و عراق با هویتی تازه در استانبول زندگی می‌کند؛ و در داستان سوم «فریدون»، نظامی سابق و تراشکاری در میانه دهه شصت که برای یافتن نشانی از فرزند مفقودش راهی استانبول می‌شود.
سه داستان در ظاهر از یکدیگر مستقل‌اند، اما استانبول نقطه اتصال آنهاست؛ شهری که طی چند دهه، میزبان آدم‌هایی بوده که جنگ، مهاجرت، شکست، فرار، فقر و فعالیت سیاسی آنها را از دمشق، بغداد و تهران به این شهر کشانده است.شهری که برای این آدم‌ها نه کاملاً وطن است و نه صرفاً محل اقامت؛ جایی میان گذشته و آینده، میان پنهان‌شدن و دوباره دیده‌شدن.
در این داستان‌ها، جنگ بیشتر از آنکه در میدان نبرد روایت شود، در زندگی آدم‌هایی حضور دارد که جنگ را با خود به سال‌های پس از جنگ آورده‌اند.برای آنها پایان نبردها به معنای پایان جنگ نیست. جنگ در قالب خاطره، فقدان، ترس، عذاب وجدان، هویت جعلی و تلاش برای ساختن زندگی تازه ادامه پیدا می‌کند.
Author: Reza Ostadi
When the war is over, what happens to the people who carry the war with them?
“…in Istanbul”
About the Book
“…in Istanbul” tells the stories of three war-scarred individuals whose lives become intertwined with the city of Istanbul at three different points in time.
The first story follows Nihad, a Syrian migrant girl during the years of the civil war. The second centers on Amjad, a former Iraqi military officer who, years after the Iran-Iraq War, lives in Istanbul under a new identity. The third follows Fereydoun, a former military officer and machinist in his mid-sixties, who travels to Istanbul in search of any trace of his missing child.
The three stories appear, at first, to be independent, but Istanbul is the point that connects them: a city that, over several decades, has provided refuge to people driven from Damascus, Baghdad, and Tehran by war, migration, defeat, flight, poverty, and political activity. For these people, the city is neither entirely home nor merely a place of residence; it exists somewhere between the past and the future, between hiding and being seen again.
In these stories, war is present less on the battlefield than in the lives of people who have carried the war with them into the years that followed. For them, the end of fighting does not mean the end of war. War continues in the form of memory, loss, fear, guilt, false identities, and the struggle to build a new life.
