سینما مثبت:جنگ دوازده روزه و پس از آن جنگ رمضان پرسشهای متعددی را در ذهن مردم جامعه در موضوعهای مختلف ایجاد کرد.یکی از جدیترین این پرسشها در حوزه فرهنگی «کارکرد فیلمهای ارگانی» است که با وجود حداقل تاثیر بر ذهن مردم و جامعه، همچنان در حال تولید و تکثیر هستند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت، از دهه نود به بعد تولید نوعی از فیلم با عنوان «سینمای ارگانی» در سینمای ایران آغاز شد که اغلب آنها فاقد ارزشهای هنری و محتوایی بودند اما سازندگان آنها هرسال با بودجه بیشتر و تولید گستردهتر ساخت این آثار را ادامه میدادند.پیش از این در دهه شصت و هفتاد و هشتاد سینمای ایران شامل تولید آثار هنری ارزشمندی در حوزه دفاع مقدس نظیر: دوئل،مزرعه پدری،جنگ نفتکشها،هور در آتش،دیده بان و… بود اما سینمای جدید که با نام ارگانی متولد شد،در اغلب موارد آثاری پروپاگاندا بود که با قشر محدودی از جامعه ارتباط برقرار میکرد.بعدها در رقابت میان ارگانهای مختلف تولید این آثار شدت گرفت و هر ارگان تلاش کرد اثر پُرهزینهتری بسازد اما امروز تعداد آثار موفق در این حوزه به زحمت به تعداد انگشتان دو دست میرسد و در نامهای محدودی مانند: ایستاده در غبار،منصور و. موقعیت مهدی اثر موفق دیگری در این حوزه تولید نشد.بدیهی است این آثار پُرهزینه تولید شده بودند تا با دامن زدن به حس میهنپرستی مخاطبان ایرانی،تودههای خاموش و بیتفاوت را نسبت به کشور حساس کنند اما این آثار آنقدر ناکام و شکست خورده بودند که حتی دست اندرکاران خود را نیز راضی به ایستادن در کنار میهن نکردند و این مساله در قالب اعتراضهای عمومی به انفعال سینماگران در جنگ رمضان خود را نشان داد.
مهمترین تاثیر پروژههای مذکور هم اغلب ایجاد جهش قیمتی در دستمزد بازیگران و ایجاد طیف جدیدی از مدیران بود که خود پروژهها را تصویب و در دفاتری که خود در آن سهامدار بودند این آثار گرانقیمت را تولید میکردند.حالا در چنین شرایطی این آثار خودشان متهم ردیف اول ناتوانی در جذب توده مردم هستند و با این وجود،همان ارگانها این روزها با شتاب فراوان در حال تصویب پروژه و آغاز ساخت آثاری درباره جنگی هستند که هنوز خاتمه پیدا نکرده و سمت و سوی نهایی آن مشخص نیست! بر همین اساس بسیاری از سفارش گیرندگان به سراغ کپی کاری سریالها و فیلمهای خارجی رفتهاند تا بتوانند تا تنور داغ است؛ پروژهای را تصویب و پیش قسطی دریافت نمایند.
با توجه به شکست یکی از این آثار مدعی در ماههای اخیر در مواجه با مخاطب،ارگانها سراغ برخی افراد با سابقه نامانوس رفته و مثلا به فیلمنامه نویس- کارگردانی سفارش کار دادهاند که با وجود تحصیل در مدرسهای مذهبی،
تمام آثار و نوشتههایش پُر از رکاکتهای جنسی و توجه به مبحث پایین تنه بوده و رشد سینمای جنسی! حاصل زحمات نامبرده در همراهی با کارگردانی است که چند سالی است دیگر ساکن فرانسه شده است.
سینما مثبت ضمن آمادگی برای انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی که نام آنها در این مطلب آمده امیدوار است ارگانها ساخت این آثار را با تامل و دقت در گزینهها پیش ببرند.(انشاالله)
منبع: پایگاه اطلاع رسانی خبری- تحلیلی سینمامثبت.شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵





