سینما مثبت: با گذشت کمتر یک هفته از پایان پخش مجموعه سرو،سپید،سرخ که به بهانه جنگ رمضان ساخته شده بود؛ واکنشهای منفی به این اثر ضعیف و غیرقابل تحمل وجود دارد و برخی هنرمندان،عبارت «کاسبان جنگ» را برای سازندگان این آثار به کار میگیرند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،مطابق آنچه سازندگان این مجموعه در مصاحبههای خود اعلام کردهاند؛ با گذشت تنها دو روز از آغاز جنگ رمضان،ایده ساخت این اثر به ذهن سازندگان رسیده است.ایدهای که در نگاه اول میتوانسته مفید باشد مشروط بر اینکه به جای انحصاری کردن آن در حلقه فیلمسازان ارگانی و جوان و بیتجربه،با فراخوانی عمومی از همه کارگردانهای سینمای ایران دعوت میشد تا اگر کمکی به این پروژه میتوانند انجام دهند وارد میدان شود.شاید اگر این دعوت صورت میگرفت با خیل عظیمی از کارگردانهای وطنپرست و ایراندوست مواجه میشدیم که حاضر بودند این پروژهها را به صورت رایگان کارگردانی کنند.با حضور این چهرههای پُرتجربه قطعا ایدههای جذابتر و بازیگران بهتری نیز حاضر به حضور در مقابل دوربین بودند اما محدود و محصور کردن این پروژه به سازندگان ارگانی سبب شد تا این تصور پیش بیاید که کاسبان جنگ تصور میکنند با بهره برداری انحصاری از فضا و امکان پیش آمده میتوانند در فردا پس از جنگ،از دل این پروژه «حاتمیکیا» ها،«ملاقلیپور»ها،«درویش»ها،«بنیاعتماد»ها،«برزیده»ها،«بزرگنیا»ها،«راعی»ها، «تبریزی»ها و… پدید آورند که تا سالها به صورت انحصاری به ساخت پروژههای عظیم و الف ویژه درباره جنگ رمضان مبادرت ورزند و به عبارتی این حوزه را منوپُل خود کنند.
در روایات اسلامی همواره از کاسب به عنوان «حبیب خدا» نام برده میشود اما سازندگان این مجموعه حتی کاسبان خوبی هم نبودند.ساخت این پروژهها به بهانه «مردم» صورت گرفت؛ مردمی که در همان ساعت نمایش این آثار تا پاسی از شب در میادین حضور داشتند تا از کشور به سادهترین شکل ممکن دفاع کنند.این آثار از نظر ساختاری یادآور آثار نمایشی ده پنجاه هالیوود بود.لحنهای شعاری و پیامهای اخلاقی و ظرافتهای تکنیکی که در نورپردازی تجلی مییافت که البته مدتهاست تاریخ مصرف آن تمام شده است.اما حتی موفقیت آثار ضعیف داخلی مانند «قصههای تبیان» ساخته فرج الله سلحشور هم با این آثار تداعی نشد.فضای حاکم بر این آثار اغلب ریاکارانه،گُل درشت،متظاهرانه،شعاری و بیمنطق بود به شدت حال و هوای سریال ضعیف و سطحی «طوبی» را تداعی میکرد که بی هیچ منطقی مدعی روایت قصهای تاریخی بود.تقلید از آثار کلاسیک تاریخ سینما و همچنین برخی رگههای اروتیک هم در این آثار متاسفانه مشاهده شد.
سازندگان این آثار اغلب با ساخت آثار ارگانی و پُرهزینه در طول مدت زمان طولانی امکانی داشتهاند تا اثر آنها در تلاقی زمان و امکانات و عوامل فنی گرانقیمت به سرانجامی منجر شود و در نهایت در زمان نمایش نیز با هزینههای فراوان رسانهای و تشکیل کمپینهای خبری و… بخشی از اهداف مود نظر را حداقل برای مسوولان و اهل سیاست محقق کند اما شرایط حاکم بر جنگ رمضان چنین فرصتی را به سازندگان این آثار نداد و عملا کل پروژه آینده نگرانه ابتر ماند!
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
