سینما مثبت: با گذشت حدود پنجاه روز از آغاز جنگ رمضان،غفلت از ساخت مستندهای تاثیرگذار درباره این رویداد و پرداختن زودهنگام به آثار نمایشی آن هم با کیفیتی ضعیف و کم ارزش، باعث بروز ابهامهایی برای جامعه هنری شده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،انقلاب پدید آمده در حوزه ارتباطات و ابزار تصویربرداری و فیلمسازی سبب شده تا برخلاف دفاع مقدس هشت ساله،در جنگ رمضان با حجم فراوانی از تصاویر خام و راش مواجه باشیم.تصاویری که توسط مردم ثبت و ضبط شده و کیفیت و ساختار قابل قبولی دارد و انتشار آنها در معدود شبکههای اجتماعی فیلتر نشده،بازتاب خوبی به همراه دارد.این حجم از تصاویر میتواند دستمایه ساخت چند مستند جذاب قرار گیرد.مستندهایی که در آن رخدادهای جنگ به صورت روزانه و در قالب سریالی مثلا ۸۰ دقیقهای ارائه شود تا مخاطبان تصویر دقیقی از این جنگ داشته باشند. در تاریخ سینما نیز آثاری مانند «پیروزی اراده» ساخته لنی ریفنشتال با موضوع آلمان در جنگ جهانی دوم،«دنیا در جنگ» ساخته شبکه بیبیسی با موضوع جنگ جهانی دوم،مستند «برای آزادی» ساخته حسین ترابی با موضوع انقلاب اسلامی و….نمونه آثاری هستند که هم در زمان ساخت و هم در امروز،مرجع علاقهمندان به تاریخ است.چنین آثاری همواره با عرضه بین المللی توانستهاند تصویری کامل از جنگ و اتفاقهای پیرامون آن به مخاطبان خارجی نیز بدهند.
حالا در چنین شرایطی دست اندرکاران تلویزیون به جای تمرکز بر چنین پروژهای، با ساخت آثار سطحی و ضعیف در قالب مجموعه سرو،سپید،سرخ اقدام به تلف کردن منابع حداقلی موجود نمودهاند و با انبوهی از سوژههای ناپخته و درنیامده که ارتباط محتوایی به جنگ رمضان ندارد؛همچنان بر قالب داستانی تاکید میکنند. این تاکید در شرایطی رخ میدهد که با هوش مصنوعی حتی از وقایعی مانند: مدرسه میناب و حمله ناکام امریکاییها در اصفهان نیز اثر نمایشی تولید و عرضه شه است.
بیتوجهی به مستند یک دلیل عمده دارد و آن هم ارزان بودن این قالب موثر و حرفهای است. به عبارتی نمیتوان یک فیلم مستند ۴۵ دقیقهای را مثلا چند میلیارد تومان فاکتور کرد و از آن «پول گُنده» در نمیآید اما از آثار نمایشی ظاهرا چنین پولهایی قابل استخراج است.
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
