سینما مثبت: چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر در حالی به مراسم اختتامیه نزدیک میشود که برنامه تحریم این رویداد از سوی سینماگران و چهرههای شناخته شده به سرانجام رسید و مدیریت سینما نیز اقدامی در جهت تعدیل این فضا انجام نداد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،امسال به واسطه اتفاقهای تلخ دیماه و فقدان جمعی از هموطنان پیش بینی میشد که ممکن است فضای فرهنگی- هنری جشنواره نسبت به این موضوع واکنش نشان دهد.سوگواری جامعه و تاثر مردم از این موضوع قابل کتمان نبود اما در فضای مجازی جوی برای سواستفاده از این فضا به راه افتاد تا با تحریک چند بازیگر خارج نشین،چهرههای سینمایی را از حضور در جشنواره منصرف کنند.البته موضوع فقط محدود به سلبریتیها نبود و بخشی از بدنه فنی و اجرایی سینما نیز در پیروی از فضای کلی حاکم بر این روزهای سینمای ایران تمایلی به این مساله نشان ندادند که نمود عینی آن در نشستهای پرسش و پاسخ جشنواره فیلم فجر مشخص شد و در نهایت حتی برخی فیلمها بدون حضور عوامل خود و صرفا با حضور کارگردان و تهیه کننده و برخی از عوامل فرعی نشستها را برگزار کردند.این فضای سنگین در حالی بر جشنواره فیلم فجر غالب بود که در جامعه،زندگی عادی میان مردم جریان داشت و انصافی مانند: بزازها،درودگرها،آهنگران،نمایشگاههای اتوموبیل،مشاوران املاک و… به صورت جمعی اقدام به چنین واکنشی نکرده بودند.نکته تاسف آور اینکه تعداد سینماگران مبلغ تحریم جشنواره هم که ساکن خارج از کشور هستند؛ حتی به تعداد انگشتان دو دست هم نیست اما همین جمع محدود با فضاسازی رسانهای موفق به تضعیف جشنواره فیلم فجر شدند.حال سوال این است که آیا مسوولان صنف سینما نمیتوانستند طی گفتوگوهایی با سینماگران شاخص این فضا را تعدیل کنند و موضوع به شکل دیگری برگزار شود؟! سوال خوبی است اما پیش از آن باید به این سوال پاسخ داد که اساسا سینمای ایران دارای مسوول و فرد ریش سفید و موثر هست یا اینکه متاسفانه طبق مشاهدهها صنفی «بدون صاحب و بزرگتر» است که برای آن میتوان از خارج از مرزها تصمیم گرفت و این تصمیمها را اجرایی کرد! واقعا در سینمای ایران کدام اشخاص مورد وثوق هستند و احترام آنها بر دیگران واجب است؟ در این سینما ریش سفیدها کجا هستند؟ در این سینما بزرگتر صنوف چه کسانی هستند؟آیا بزرگترها صرفا با اخذ سهم خود از قدرت و حضور در شوراهای مختلف بیاعتبار شدهاند یا اینکه اساسا به بازی گرفته نمیشوند؟
متاسفانه واقعیت است که صنف سینمای ایران صنفی بدون مرجع و بزرگتر و حتی بدون صاحب است و در چنین فضایی امکان بروز و ظهور هر نوع اقدام آنارشیستی وجود دارد.
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
