سینما مثبت: با گذشت حدود دویست روز از آغاز جنگ رمضان و حماسه بزرگ مردمی در دفاع از ایران، تولید آثار ضعیف و کم ارزش به بهانه جنگ رمضان توسط افراد خاص و معدود همچنان ادامه دارد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،اوایل امسال و همزمان با ایام جنگ،سریالی با نام سرو،سپید،سرخ از شبکه یک سیما نمایش داده شد که محصول همکاری چند ارگان با یکدیگر برای خلق اثری نمایشی درباره جنگ رمضان بود. محصولاتی که سینما مثبت درخصوص هر سیزده مورد آنها نقدهای تحلیلی نوشت.
حالا با گذشت بیش از چهار ماه از شرایط جنگی و با وجود آنکه این مدت زمان میتوانست به خلق آثار کیفی منجر شود، همچنان همان گروه معدود و محدود با سوژههایی ضعیف و پرداختی در حد و اندازه تئاترهای دانش آموزان مدارس مقطع راهنمایی شهر تهران، در حال خلق آثاری هستند که در نهایت به ضعیفنمایی این دفاع میهنی و حماسی منجر میشود.
یکشنبه شب یکی از داستانهای این مجموعه با عنوان «در آسمان» نمایش داده شد. داستان در یک پایگاه هوایی میگذشت و قصه درباره سه خلبان بود که باید یکی از آنها برای حمله به پایگاه هوایی امریکاییها در کویت انتخاب میشد.این قسمت از سرو،سپید،سرخ طی پنجاه دقیقه حتی نتوانسته بود یک فضاسازی درست ارائه دهد.در شرایط جنگی پادگان چنان در آرامش مطلق قرار دارد که خلبانها به راحتی برای خودشان تخم مرغ درست میکنند، هواپیماها روی باند ردیف هستند،خلبانی روی باند پرواز سجاده پهن کرده و نماز میخواند و فقط مانده نمایش جوجه سیخ زدن و کباب خوردن روی چمنهای پادگان! فضای ترسیم شده توسط فیلم آنقدر دور از واقعیت است که انگار سازندگان آن در زمان جنگ در خاورمیانه حضور نداشتند و مثلا دیروز از استرالیا آمدهاند! حتی از صداگذاری درستی هم در این بخش استفاده نشده تا کمی فضای عمومی فیلم نزدیک به زمان جنگ شود. کمبود داستان هم سبب شده تا بخش زیادی از فیلم به روخوانی مطالب منتشر شده در کانالهای بله و ایتا اختصاص یابد و بخشی به آوازخوانی شخصیت بهرام و بخشهای زیادی نیز به روایت موازی رقابت سه خلبان برای انجام ماموریت که حتی تدوین موازی هم نتوانسته ریتم مناسبی در این بخش خلق کند.در نهایت هم سازندگان اثر متوسل شدهاند به کلیشه همیشگی زن حامله و شوهر نظامی که باید به ماموریت برود؛ اما ضعیفتر از فیلمهای ابتدای انقلاب! در نهایت محسن قصابیان هم با چهرهای که انگار تازه از خواب بیدار شده، از فیلم منصور قرض گرفته شده تا اینجا یک مربی خونسرد باشد اما کل اپیزود حتی حس و حال یک دقیقه از سریال موفق شوق پرواز را نیز ندارد.جالب اینکه فیلم مشاور نظامی هم نداشته تا مثلا به زن باردار بهرام تذکر بدهد که در شرایط جنگی نباید از نردههای پادگان آویزان شود و باید فاصلهای مناسب با این محل نظامی را حفظ کند.سازندگان اثر حتی از اجرای یک میزانسن ساده برای صحنه صحبت بهرام و همسرش نیز عاجر بودهاند و به همین دلیل در بدیهیترین شکل ممکن آن دو را مقابل هم روی زمین نشاندهاند تا بخش مثلا مهم فیلم اینگونه روایت شود.
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
