سینما مثبت: زندگی زنان خانهدار با وجود رخوت و سکون ظاهری حاکم بر آن تاکنون مورد توجه فیلمسازان مختلفی بوده است.برای یک زندگی معمولی ساخته یکی از این آثار است که هم اکنون اکران آنلاین فیلمنت قابل مشاهده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،این فیلم قصه زنی – با بازی نرگس محمدی – را روایت میکند که در صبح یک روز کاملا معمولی، با فقدان همسرش سعید مواجه میشود. موضوعی که ابتدا خیلی عادی به نظر میرسد اما با تداوم غیبت سعید، مشکلات یکی پس از دیگری به سراغ زن و دختر نوجوانش میآید و حتی خود او در معرض اتهام قرار میگیرد که شوهرش را سر به نیست کرده است.در نهایت زن با پشت سر گذاشتن ماجراهایی، به بلوغ فکری میرسد و از زنی خانهدار که هیچگاه حتی به نیازها و خواستههای ساده خودش هم توجهی نداشته، به زنی با امکان مدیریت خانواده و روابط عاطفیاش با دخترش تبدیل میشود.
برای یک زندگی معمولی فیلم ساده و بیپیرایهای است.صحنه تقلبی و اغراق عجیب و اساسا شامورتیبازیهایی که در این سالها در سینمای ایران رواج یافته در آن مشاهده نمیشود.در اولین پلان فیلم دوربین به سمت پرده اتاق خواب حرکت میکند. صدای جار و جنجال از کوچه شنیده میشود. یک مساله عادی رخ داده است:فردی اتوموبیل خود را روی پُل پارک کرده و حالا پیدایش نیست و تلفنش هم خاموش است و این مساله برای اهالی ساختمان دردسر ایجاد کرده است.فیلم با این پلان وارد تهران میشود. تهرانی که البته نه از نمایش برج میلاد و اتوبانهای شیک و ساختمانهای مدرن در آن خبری است و نه از محلههای پایین شهر و خانههای قوطی کبریتی و آپارتمانهای زشت و سیاهی که بارها و بارها موضوع فیلمهای به ظاهر اجتماعی بوده است.حتی تاکیدی بر تهران هم در فیلم نمیشود و صرفا یکجا که فردی ساکن کرج مشتری یکی از بستهها است؛ متوجه میشویم که احتمالا این شهر تهران است.فیلمساز نخواسته تا با بردن دوربین به شمال شهر و نمایش ساختمانهای چشم نواز یک رپورتاژ از تهران بسازد. به همان میزان هم برای اکشن کار و ایجاد تعلیق سراغ حاشیه شهر نرفته و اساسا مساله او چنین چیزهایی و مشخصا سیاه نمایی و سفید نمایی نبوده است.حتی برخلاف چنین آثاری که همه به زن تنها نظر دارند و پیشنهاد رابطه به او میدهند؛ با چنین پدیدهای در فیلم مواجه نیستیم.مساله فیلم خود شخصیت زن است که به واسطه مسوولیتی به نام ازدواج و خانه داری و مادری، خود را فراموش میکند تا جایی که وقتی در موقعیت بحرانی قرار میگیرد و با پرسش مریم- با بازی فریبا نادری- مواجه میشود که میگوید پس این همه سال چی یاد گرفتی؟ پاسخ میدهد که همیشه مشغول خانه داری بوده و شب هم که شوهرش میآمده باید شبیه مونیکا بلوچی آراسته ظاهر میشده است.
فیلم به مساله اختلاف میان زن و همسرش اشاره میکند. ریشه اختلاف مالی است؛ مثل همه زن و شوهرها. در کنکاش زن برای رسیدن به شوهر، گذشته او شخم میخورد.فیلم این قابلیت را داشته که به یک درام مهیج تعقیب و گریزی تبدیل شود. حتی یک فیلم هنری لَخت و حوصله سربر شود اما کارگردان راه میانه را انتخاب کرده و ضمن به چالش کشیدن شخصیت اصلی داستان،به اندازه کافی المانهای زنانه در فیلم قرار داده – نظیر سوختن کتری و زخم شدن پا در اثر شیشه شکسته مربا – و البته وارد درام پردازی به سبک آثار ترکیهای نشده و درخصوص روابط سعید، فقط شک و شبهه ایجاد کرده است.یکی از صحنههای خوب فیلم که کوتاه و موجز و البته با انتخاب زاویه درست دوربین ثبت شده، جایی است که زن داخل حمام در حال شستن لباس است.صحنهای کوتاه که بدون اغراق و قابل باور از آب درآمده است.
نرگس محمدی در فیلم یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه داده است.بازیگری با حداقل تواناییهای هنری که بیشتر به واسطه چهره مظلوم در سریال ستایش موفق ظاهر شد؛به جز حضور کوتاه در فیلم خائن کشی هیچگاه در سینما نقش قابل تاملی ایفا نکرده و حالا پس از دو دهه نقشی قابل تامل و البته متناسب را در فیلم برای یک زندگی معمولی ایفا کرده و خوب هم در این نقش ظاهر شده است.
