سینما مثبت: با گذشت نزدیک به سه ماه از تجاوز اسرائیل و امریکا به کشور عزیزمان ایران و همزمانی این اتفاق با روزهای پایانی سال،رکود حاکم بر سینمای ایران شرایط سختی را برای هنرمندان به وجود آورده و متاسفانه انفعال خانه سینما و سازمان سینمایی این شرایط را تشدید کرده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،یکی از سینماگران که مایل به افشای نام خود نیست؛ با ارسال تصاویری که در این خبر میبینید ضمن اعتراض به شرایط موجود و انتقاد از انفعال خانه سینما در شرایط فعلی نوشت:
اهتمام وزارت ارشاد به در و دیوار به جای وضعیت معیشتی هنرمندان
چند روز قبل برای پیگیری کاری به وزارت ارشاد رفته و دیده بودم که چگونه پس از پروژه تعویض ورودی وزارت ارشاد،نردههای دور و اطراف این وزارتخانه را هم با نردههایی جدید جایگزین کرده است.البته که نردههای قبلی مشکلی نداشت و این وزارتخانه هم جزو سازمانهای امنیتی و نظامی نیست که در خطر حمله زمینی و کماندویی باشد.البته که پهبادها معادلات نظامی را تغییر داده و متاسفانه از هر دیواری رد میشوند.
اما چرا در این شرایط سخت اقتصادی که به واسطه بمباران کارخانههای تولید فولاد و آهن با کمبود مواد اولیه مواجه است؛ نردههای اطراف این وزارتخانه باید تعویض شود؟! اقدامی که قطعا با توجه به گرانی قیمت آهن هزینهای چند میلیاردی داشته است.تازه تمامی این مجموعه با دوربینهای مدار بسته هم کنترل میشود و نگهبان فیزیکی – حراست – هم دارد و فاصله آن با کلانتری فقط ۱۰۰ متر است! جالب است که وزارت ارشاد برای چنین موضوعهایی «پول» دارد اما برای هنرمندان خیر!
خانه سینما و دیس میوه میلیونی برای جلسه بیاهمیت
بیست و هشت اردیبهشت ماه به سراغ سایت خانه سینما رفتم تا ببینم در این شرایط وخیم اقتصادی، صنف ما چه قدم موثر و مثبتی برای ما برداشته است؟! تصویری از یک جلسه دیدم که روی میز ظرفی پُر از موز و زردآلو و سیب و خیار بود.تصور کردم میهمان خانه سینما یک مجموعه پزشکی یا اقتصادی است که قرار است به اهالی سینما خدمات رفاهی ارائه کند و مثلا خدمات پزشکی با تخفیف و یا دمپایی کراکس در چهار قسط بفروشد.از این نوع اقدامات که در تمامی صنوف و ادارهها امری عادی است.با حسابی سرانگشتی متوجه شدم ظرف میوه مقابل این میهمانها بیش از یک میلیون تومان قیمت دارد.در زمان برگزاری این جلسه موز کیلویی بیش از سیصد هزار تومان و زردآلو کلیویی بیش از ششصد هزار تومان بود.بهرحال برای جلسه مهم و ثمربخش مبلغی نبود اما در متن خبر خواندم که
این دیدار با رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی صورت گرفته است. با خودم گفتم: سازمان اسناد و کتابخانه ملی چه ربطی به اهالی سینما دارد؟!
البته که در خبر بر گسترش فعالیتهای فرهنگی دوجانبه و همکاریهای بیشتر بین خانه سینما و سازمان اسناد و کتابخانه ملی تاکید شده بود اما واقعا این دو نهاد چه نوع همکاری میتوانند با هم داشته باشند؟در خبر بر استفاده اعضاء خانه سینما از گنجینه سازمان اسناد و کتابخانه ملی تاکید شده بود اما واقعا سینماگران چه کار ویژهای با سازمان اسناد دارند؟مثلا برای ساخت فیلمهایی نظیر: تهران کنارت،آنتیک،کفایت مذاکرات،ماجراجویی در جزیره جیمزباند،سفر به لیمونیا و… به سازمان اسناد مراجعه و از اسناد تحقیقاتی آن استفاده کنند؟البته که فیلمهایی مانند بهشت تبهکاران و خط نجات هم که داستان و مضمونی سیاسی و تاریخی دارند در سینمای ایران ساخته میشوند اما سازندگان این آثار بدون تفاهمنامه مثلا امکان پژوهش تاریخی درباره این آثار را ندارند؟!
از طرفی مجموعهای مانند کتابخانه ملی که شرط عضویت در آن تحصیلات فوق لیسانس است قرار است چه خدماتی به بازیگران ارائه دهد؟! مثلا پژمان خان جمشیدی و الناز شاکردوست بروند وسط تپههای عباس آباد کتاب در دست بگیرد که بگوید اینجا کتابخانه ملی است و اینطوری تبلیغ کتابخانه ملی را بکند؟!هرچه بیشتر به محتوای این جلسه فکر کردم بیشتر به فرمالیته بودن آن یقین حاصل نمودم.از این دست جلسات تشریفاتی و بیفایده احتمالا در سینمای ایران زیاد برگزار میشود و فقط درباره برخی از آنها اطلاع رسانی صورت میگیرد. مانند همان نردههای تعویضی که فقط برخی از اقدامات اینچنینی در مقابل چشمان ما هست.این وسط فقط میماند حسرت ما اهالی سینما که مجبوریم با اسنپ کار کنیم و در همان ساعت که برای کرایههای ۴۰ و ۵۰ هزار تومانی در شهر در حال دور دور کردن هستیم؛ برخی از مسوولان سینمایی در جلسات بیهوده زیر باد کولر در حال صرف میوه نوبرانه هستند.
با این دست فرمان بعید نیست مثلا ماه آینده در رستوران مسلم جلسهای به میزبانی روسای صنوف سینمایی با اتحادیه سازندگان کانالهای گالوانیزه برگزار گردد تا اگر روزی یکی از اهالی سینما خواست برای کانال کشی کولر آبی خود ورق گالوانیزه تهیه کند؛ از مشاورههای صنف کانال سازان بهره مند گردد!!
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
آقایان خانه سینما و شخص آقای اسعدیان! مگه خود خانه سینما کتابخانه اختصاصی نداشت؟!! پس چی شد؟؟ اونو چرا تعطیل کردید؟