سینما مثبت: با تقلیل جایگاه مدیریت سینمای ایران به «مسئول ملاقات با سینماگران سالخورده» و «روبان قیچی کن در مراسمها»، سینمای ایران این روزها شاهد نمایش تخیلات بیمارگونه جنسی بر پرده سینماها در قالب فیلم طنز و در نهایت تخریب بنیان مقدس خانواده و کسب منفعت مالی در قالب اکران فیلمهای مستهجن و رکیک برای عدهای خاص از سینماگران است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،در یکسال اخیر نمایش فیلمهایی به ظاهر طنز و در باطن مستهجن مانند:قسطنطنیه،جزایر قناری، آنتیک و… به واسطه حجم صحنههای مستهجن و پرده دریهای گوناگون،با واکنشهای مختلفی منجر و حتی باعث تغییر برخی معاونتهای سازمان سینمایی نیز شده است.حالا این روزها فیلم دیگری بر پرده سینماها در حال نمایش است
که با وجود اعلام محدودیت سنی و نامناسب بودن برای زیر پانزده سال، تماشای آن حتی توسط افراد بالای هجده سال و به صورت زن و شوهری نیز عرق شرم بر پیشانی مینشاند.تاسفآورتر اینکه فیلم حتی در سالنهای متعلق به نهادهای انقلابی و اسلامی مانند حوزه هنری نیز با گستردگی در حال اکران است.
فیلم خانوم والده که به تازگی اکران شده،اثری است که با نمایش متعدد صحنههای جنسی – که صرفا آلت تناسلی مردانه را مثلا با خیار شبیه سازی نمیکند- حجم عظیمی از وقاحت و پردهدری را بر پرده سینما نمایش میدهد.
داستان فیلم درباره دو برادر – با بازی رضا عطاران و عباس جمشیدیفر- است که با ساخت یک فیلم هنری،سرمایه ده میلیارد تومانی یک دکتر را بر باد دادهاند.دکتر که بخشی از مافیا- مثلا مافیای گوشت- است؛ قصد جان آنها را کرده و مشابه فیلم هندی شعله آنها را وادار به رقص کرده است.او به این دو برادر فرصت میدهد تا با پرداخت بدهی خود، زنده بمانند. آنها مادری بیوه دارند که در أمور خیریه مشغول است.هر دو برادر به سراغ مادر میروند تا از او ده میلیارد تومان بگیرند اما مادر در اثر ایست قلبی فوت میکند و در نهایت، رضا عطاران با گریم شبیه مادر میشود تا با مراجعه به بانک از حسابهای او برداشت کرده و بدهی خود و برادرش را به آقای دکتر بپردازد.راضیه دختر خاله عطاران با مادر او زندگی میکرده و از اینجا به بعد او نیز همراه این دو برادر میشود.صبح روزی که دو برادر قصد رفتن به بانک را دارند، زنی به دنبال مادر آمده و اعلام میکند امروز باید در یک همایش بین المللی سخنرانی کند. حضور عطاران زن پوش در جمعهای زنانه در ادامه باعث شکل گیری موقعیتهای مثلا طنز میگردد.
فیلم با وقاحت تمام برای نمایش سینههای مادر از پرتقال استفاده میکند و بارها این کنایه زشت و مشمئز کننده تکرار میشود.در جایی از فیلم عطارات پرتقالها را پوست کنده و دیگران تعارف میکند. جایی دیگر روی سِن،پرتقال از لباس عطاران بیرون آمده و روی سن میافتد و توسط راضیه به او بازپس داده میشود.در جایی دیگر هنگام شنا در استخر زنانه،پرتقالهای عطاران روی آب قرار میگیرد و…این حجم از شوخیهای زننده با پرتقال شاید نشان ارادت و علاقهمندی سازندگان اثر به فیلم پرتقال کوکی باشد!
نمایش توالت ایستاده مردانه و حضور عطاران با لباس زنانه در این توالت و شنیدن صدای ادرار کردن او،حضور عطاران در بازداشتگاه زنانه و مواجهه با دختران جوان،نمایش اسلحه توسط فرد خلافکار به راضیه و تصور راضیه از اینکه او میخواهد آلت تناسلیاش را به او نشان دهد و…. تنها برخی پرده دریهای فیلم است که نشان از تخیلات جنسی بیمارگونه سازندگان اثر دارد.
شوخیهای مشمئز کننده فیلم با جسد مادر و تکرار مکرر آنها در کنار شوخی زشت با فیلم «مادر» ساخته شادروان علی حاتمی هم بخش دیگری از این اثر به ظاهر طنز است.
بخش دیگر صحنههای مستهجن فیلم، زمانی شکل میگیرد که آقا جلال همسر خانم والده وارد خانه شده و تصمیم دارد تا با مادر جماع کند و مادر امتناع میکند.جلال به بهانه رفتن به حمام، خانم والده – یعنی رضا عطاران- را به داخل حمام کشانده و جوری با او نزدیکی میکند که صورت خانوم والده به شیشه چسبانده میشود اما با مقاومت خانم والده،آقا جلال برای برآورده کردن غرائز جنسی خود به او حمله کرده و صحنههای هیجان انگیزی! را به ثبت میرساند.
فیلم حتی از شوخی زشت «خانم رئیس» با زنی که مدیر بانک است هم نمیگذرد و پردازش زیادی هم روی افتتاح استخر زنانه و حضور عطاران در استخر و سپس اپیلاسیون او دارد.در جایی دیگر گفت و گوی راضیه و عطاران با هم و ابراز علاقه آنها به یکدیگر باعث واکنش راننده تاکسی شده که تصور میکند آنها لزبین هستند. همچنین حضور طولانی مدت جمشیدی فر با گریم و لباس زنانه هم بخش بیمنطق و زشت فیلم است.
سوژه تکراری و دستمالی شده زن پوش شدن بازیگر در این فیلم دستمایهای برای نمایش یک ابتذال ۹۰ دقیقهای شده است. کافی است این سواستفاده از زن پوش شدن را مقایسه کنیم با فیلمهای هنرمندانهای مانند:خوابم میاد و آدم برفی که چگونه استفادهای هنری از این مساله کرده و فیلمهایی ارزشمند خلق کردند.
این فیلم از سازمان سینماییای مجوز نمایش گرفته که در آن برای یک پلان دو دقیقهای آرشیوی از فیلمهای تاریخی سال ۱۳۴۸، قیصریهای را به آتش میکشند اما در مقابل آثاری تا این حد از ابتذال، سعه صدر فراوانی دارند.
سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
