سینما مثبت: با گذشت سه روز از اعلام خبر ساخت مستند زندگی شهید تنگسیری،پرسشهای متعددی درخصوص این پروژه و علت سپردن ساخت آن به برادران رزاق کریمی در محافل هنری به گوش میرسد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی خبری_تحلیلی سینمامثبت،روز یکشنبه ۲۸ تیرماه سازمان اوج در خبری اعلام کرد که ساخت مستند «شهید تنگسیری» به کارگردانی مصطفی رزاقکریمی و تهیهکنندگی مرتضی رزاقکریمی به زودی آغاز خواهد شد. این خبر چند نکته عجیب و قابل تامل دارد:
۱-مصطفی رزاق کریمی که این اثر را کارگردانی خواهد کرد،کارنامه کوچکی در حوزه فیلمسازی مستند دارد.«خاطراتی برای تمام فصول» با موضوع سرنوشت چند جانباز شیمیایی جنگ تحمیلی،«احمد» با موضوع بخشی از فرازهای زندگی پسر دوم امام خمینی (ره) و «بانو قدس ایران» با موضوع زندگی همسر امام خمینی، آثار مستند او محسوب میشوند.مصطفی رزاق کریمی مستندی هم با عنوان «راه ناتمام» با موضوع زندگی اصغر قندچی سازنده کامیونهای ماک ساخته که به عنوان تنها اثر در دسترس نمایش این کارگردان (اینجا)، اثری ضعیف و بلاتکلیف است که تلاش شده تا با تصاویر و محتوای آرشیوی و روایتی پراکنده،زندگی یکی از مهمترین کارآفرینهای ایران معاصر را راویت کند.
۲-اگر قرار بر ساخت چنین مستندی باشد،کارگردان حتما باید اقلیم جنوب را بشناسد،با دریا اُخت باشد و تجربه ملموسی از دفاع مقدس داشته باشد. وقتی کارگردانی مثل حبیب احمدزاده با همه این ویژگیها و ویژگیهای بیشتر وجود دارد که حتی سالها در نیروی دریایی نیز خدمت کرده، چرا باید ساخت چنین فیلمی به یک کارگردان فرمی و سانتیمانتال سپرده شود که قطعا درک عمیقی از این سوژه و موضوع ندارد؟ نگاهی به تصاویر حبیب احمد زاده بیندازید؛ او واقعان خود شهید تنگسیری است.
۳-طبق اعلام سایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی (اینجا) مرتضی رزاق کریمی سالها در سینما به عنوان تهیهکننده فعالیت کرده و از افراد صاحب نفوذ این حرفه است.به نظر میرسد سازمان اوج هم بیش از آنکه توانایی و صلاحیت هنری این دو برادر برای ساخت مستند مذکور را در نظر داشته باشد،به نفوذ برادر تهیه کننده – مرتضی- در هیاتهای انتخاب و داوری و شوراهای تصمیمگیر و صدور پروانه نمایش نظر داشته تا احتمالا طی این همکاری، از مزایای جانبی آن نیز بهره ببرد.
۴-برادران رزاق کریمی پیشتر در جنگ دوازده روزه فیلمی به نام کافه سلطان ساختهاند که فعلان توقیف است و نمایش آن در جشنواره سال ۴۰۴ نیز واکنشهای منفی فراوانی به دنبال داشته است.فیلم با ترسیم یک کافه بیابانی به عنوان نمادی از وطن، مادر – نمادی از ملت- را نشان میدهد که با پدر – لابد نمادی از مسوول کشور!- در چالش است.پدر قصد فروش کافه – همان کشور- را به فردی دارد که ظاهری شبیه به روسها دارد! پسر این خانواده و عروسش نیز مایل به فروش میهن هستند اما مادر مخالف است و در نهایت مادر نیز تسلیم همسر و پسر و عروسش میشود.
حالا با چنین ذهنیتی که حتی ممیزیهای فارابی را هم رد کرده،ساخت مستند شهید تنگسیری به چه سرنوشتی میتواند پیدا کند؟!
۵-برادران رزاق کریمی پس از حمله امریکا و اسرائیل به ایران در جریان جنگ چهل روزه، مانند بسیاری از سینماگران سکوت اختیار کرده و پس از گذشت ۱۲ روز از آتش بس و اطمینان از عدم سقوط جمهوری اسلامی ایران! با انتشار بیانیه مشترکی ضمن محکوم کردن حمله آمریکا و اسراییل به ایران اعلام کردند: ما به عنوان عضو کوچکی از خانواده سینمای ایران، وظیفه داریم روایتگر این پیروزی و پیامآور صلح باشیم و با تولید آثار مستند و داستانی، فریاد حقطلبی را به گوش تاریخ برسانیم؛ فریادی که از دل ایستادگی برآمده است.(اینجا)
خود این تعلل و عدم اعلام نظر صریح آن هم در شرایطی که طیف وسیعی از سینماگران باشرافت ایران از پرویز پرستویی گرفته تا علیرضا داوود نژاد و مجید مجیدی و احمد رضا درویش و…. از همان روزهای اول و با صراحت اعلام موضع کردند؛مساله مهمی در کارنامه این دو برادر است که همواره بر سفره امکانات و امتیازهای سینمای ایران جایگاهی ویژه داشتهاند؟
۶-برای ساخت چنین مستندی قطعا برادران رزاق کریمی نیاز به برخی دسترسیها به مراکز حساس نظامی دارند.با چنین پیشینهای آیا نباید نگران ساخت چنین مستندی توسط آنها و تبعات آن بود؟
۷-سینما مثبت سینما مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
دلم برای شهید تنگسیری سوخت…
این مستند راه ناتمام رو قبلا دیدم…فیلمی سوسول گونه است درباره آدمی که کارگر بوده و بوی عرق میداده ودستهایش همیشه چرب و چیلی بوده.فیلم خیلی رنگ و لعاب الکی دارد. بعد هم یک سری روزنامه را کپی کرده گذاشته توی فیلم. ارتباط منطقی بخش های مختلف ضعیف است. یک تصنع فراوانی درفیلم هست…واقعان ژانر این دو برادر نیست این فیلم… اونا این سینما رو بلد نیستن و قطعا سینمای تنگسیری را هم بلد نخواهند بود.